Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2007

Η καταστροφή

Τρίτη μέρα σήμερα και η φωτιά με λύσσα σαρώνει τα πάντα.

Στο πέρασμα της δεν αφήνει τίποτα. Μόλις γύρισα από τις φωτιές. Το κακό δεν περιγράφεται. Μέτωπο παντού. Παντού στάχτες και αποκαΐδια. Πνίγεσαι από τους καπνούς, ραγίζει η καρδιά και σε παίρνει το παράπονο.

Γιατί Θεέ μου;;;

Περιβόλια, αμπέλια, ελαιώνες, σπίτια, καλύβες, ζωντανά, μελίσσια, περιουσίες…. με το πέρασμα της φωτιάς δεν γλίτωσε τίποτα.

ΚΟΛΑΣΗ

Κάηκε Νίκο μου το ωραίο πευκοδάσος του τριγώνου και όλη η περιοχή από Μηλιές - Πρόπανη - Νεοχώρι - Συκή - Αργαλαστή - Άφησσο - Νιάου - Παναγιώτικο Φράγμα.

Πάει και η Χορεύτρα, παν και τα Προσήλια και το κακό συνεχίζεται…………… Ως πότε;;;

Θεέ μου ρίξε μια βροχή……..

11 σχόλια:

parosbees είπε...

Θεοδώση τα βλέπω στην τηλεόραση και καίγεται η καρδιά μου ρε φίλε.Εχω πάει για κατάσβεση πυρκαγιάς όταν ήμουν στο στρατό και καιγόταν η Κασσάνδρα και ξέρω από πρώτο χέρι τί καταστροφή γίνεται.Ο μόνος φόβος που έχω είναι μήν τύχει και πάρει φωτιά η περιοχή που έχω τα μελίσσια γιατί δεν φτάνει που χάνονται τα μελίσσια,χάνονται και οι κυψέλες, τα τελάρα,όλο το βιός δηλαδή.Ποιός φταίει;δεν μπορώ να δώσω απάντηση αλλά είναι κρίμα.Καλό κουράγιο

Νίκος είπε...

Στα μέρη αυτά που αναφέρεις κρεμάσαμε στις κουμαριές και στα ξούρια τις ελπίδες και τις ζωές μας. Εκεί φάγαμε ψωμί, εκεί η βροχή θέριεψε τις ελπίδες μας εκεί ο λίβας τις σκόρπισε. Θα ξαναγίνει το υπέροχο αυτό δάσος. Και παρεμπιπτόντως ,
Ξέρεις τι μανιτάρι θα μάσεις φέτος

Drone είπε...

Το χειρότερο είναι ότι ο άνθρωπος δεν αφήνει τίποτα όρθιο
πως γίνετε να έχουμε 180 και πλέον μέτωπα φωτιάς σε όλη την Ελλάδα ταυτόχρονα??
Σε 5-6 εστίες βρήκαν φωτοβολίδες.
Αφήσαμε το δάσος για να σώσουμε το σπίτι,δεν ριξαμε νερό για να μην καταστρέψουμε τους πυλώνες της ΔΕΗ και άλλα τετοια ακούστηκαν..
ΕΕΕΕ ΡΕΕΕΕ ΓΛΕΝΤΙΑ το εθνικό κτηματολόγιο

Axtapos είπε...

Όλες αυτές τις μέρες Θοδώση που έβλεπα τις φλόγες στο Πήλιο σε σκεφτόμουν..
Τα μελίσσια, τα δέντρα, τ'αμπέλια!
Κρίμα!

Beekeeper είπε...

Δεν ξερω,, κι εδω στην Αθηνα καταστροφη. Ενα δασος ειχαμε , παει κι αυτο...δεν ξερω πως θα μπορουσε να οργανωθει μια αναδασωση.. το θεμα ειναι οτι οπως και να χει για να ξαναγινουν δαση θα περασουν 40 χρονια.

τι να πει κανεις

DIONYSOS είπε...

Το δάσος είναι ένα άλλο μας σπίτι και το κάψαμε,δεν είναι το ντεκόρ για επίδειξη ή τουριστικές περατζάδες.Αυλή το κάναμε στα κλουβιά μας και έχουμε την απαίτηση να μην έχει ούτε μύγα όχι τις άοκνες μέλισσες!

Ανώνυμος είπε...

Κατανοώ τον πόνο και την θλίψη που δημιουργεί μια καταστροφή. Και 'συμ-πονώ' οσο μπορώ...

Αυτό που δε καταλαβαίνω είναι γιατί ο Θεός πρέπει να 'τρέξει' να μας βοηθήσει όταν εμείς τον θυμόμαστε μόνο σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ή όταν δε μας νοιάζει τι θέλει *αυτός* απο μάς, αλλά τι θέλουμε *εμεις* απ' αυτόν.

Ανώνυμος είπε...

...στο προηγούμενο σχόλιο μιλούσα για μας ως έθνος, οχι για καποιον προσωπικά. Συγγνωμη εαν δεν ήταν σαφες.

Drone είπε...

ναι Θα περάσουν 40 χρόνια για να ξαναγίνει το δάσος σε περιπτωση που δραστηριοποιηθούν οι φορείς και οι πολίτες...Με την βιοποικιλότητα ομως τι γίνετε?

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Φίλε μου ανώνυμε,
έχεις δίκαιο γιατί να μας βοηθήσει;
Τα δύο τριγωνάκια όμως που τριγυρίζουν μέσα στους καπνόυς να βρουν τα δύο γιαβράκια τους τι φταίγαν;
Ένα μήνα κοντά τα παρακολουθούσα και τα χαιρόμουνα. Χτίσαν μια πρόχειρη φωλίτσα και τα αυγουλάκια που γίναν δύο γιαβράκια και τους τα 'ψησε η φωτιά τι φταίγαν; Ας το κάνε ο θεός τουλάχιστον για αυτά.

Νίκος είπε...

Αυτό πως το κατάφερες Θεοδόση;
Με το που ζήτηξες βροχή αμέσως να σου γίνει το χατήρι. Μήπως εκτός απο μάγος μελισσών είσαι και βροχοποιός;;