Κυριακή, 26 Ιουλίου 2009

Εμπλουτισμός Μελισσοκομικής χλωρίδας


Το εθνικό πρόγραμμα βελτίωσης της παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων της μελισσοκομίας του 2008-2010 που υποβλήθηκε από την χώρα μας στην ΕΕ εγκρίθηκε με την υπ αρίθμ. Ε(2007) 3773/τελικό/8.8.2007, απόφαση της ευρωπαικής επιτροπής.


Το 2008 θα χορηγούνταν στο ΜΣΒ (Μελισσοκομικό Συνεταιρισμό Βόλου) το ποσό των 5000€ για τον εμπλουτισμό της μελισσοκομικής χλωρίδας. Ο συνεταιρισμός κάνει ενέργειες. Γίνεται συνάντηση με τον Αντιδήμαρχο πρασίνου του Βόλου κ. Καπούλα ο οποίος υπόσχεται να αναλάβει την φύτευση, το πότισμα και την προστασία των φυτών σε δημοτικούς χώρους – πάρκα αρκεί ο ΜΣΒ να του προμηθεύσει τα φυτά (τι το καλύτερο…).


Το πρόγραμμα όμως δεν υλοποιήθηκε λόγω καθυστέρησης υπογραφών σχετικών αποφάσεων (η απόφαση δημοσιεύτηκε την 22 Μαΐου 2008 στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως με αριθμό φύλλου 942).


Το 2009 θα χορηγούνταν στο ΜΣΒ το ποσό των 10.000€. Ο ΜΣΒ πάλι έκανε ενέργειες …. ανεύρεση χώρων φύτευσης (σε Στρατόπεδο και στο Δήμο Κάρλας…. με τι πρόσωπο να πηγαίναμε πάλι στον προηγούμενο Δήμαρχο…) – ανεύρεση εργολάβου – γνωμοδότηση Δασαρχείου – και παροχή σχετικού υποδείγματος με τις ενδεικτικές τιμές φυτών δασικών φυτωρίων. Ο ΜΣΒ ήταν καθ’ όλα έτοιμος για την πλήρη εκτέλεση του έργου.


Όμως αν και φέτος οι σχετικές αποφάσεις υπογράφτηκαν νωρίτερα … 12/3/2009, το πρόγραμμα πάλι δεν θα υλοποιηθεί, λόγω της ακαταλληλότητας του χρόνου φύτευσης. Ως βασικό όμως εμπόδιο κρίνεται η αμετάκλητη απόφαση που ορίζει πως αν τα Δασαρχεία δεν διαθέτουν φυτά, τα φυτά που θα αγοραστούν από ιδιωτικά φυτώρια δεν θα υπερβαίνουν την τιμή των φυτών του Δασαρχείου (40 έως 80 λεπτά).

Τέτοια εποχή κανένα Δασαρχείο δεν έχει διαθέσιμα ένριζα φυτά και από ιδιώτες αυτή τη στιγμή ούτε βασιλικό για γλάστρα δεν αγοράζεις κάτω από 1 €. Από κει και πέρα ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα ‘μαστε καλά και θα υλοποιήσουμε το έργο.

Δευτέρα, 20 Ιουλίου 2009

Προσοχή!!!


Ενδιαφέρει πολλούς…

Κωδικοί μελισσοκόμων που βρέθηκαν σε κυψέλες σε αποθήκες της παλαιάς βάσης του ΝΑΤΟ στις Ερυθρές Αττικής.

15/491

50/160

EL 44/161

9/124

EL 16/52/38

EL 15/005

31/213

2/405

EL 11/405

15/758

15/744

EL 15/035

EL 3/513

EL 03/315

4/423

EL 11/405

EL 4/758

EL 11/599

EL 16/52

1221/04

15/423

EL 4/344

2/51

31/36

31/41

EL 03/418

EL 15/05

EL 06/069

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στην ΟΜΣΕ (2410-549.724)

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2009

Έλατος…και μέλι…


Το 2000 ήταν η χρονιά που έκανε τους μελισσοκόμους να θυμούνται τον έλατο και να διηγούνται ιστορίες για χρόνια. Χαρακτηριστικά θυμάμαι τότε ένα μεσημέρι μετά την εντατική εργασία και το φαγητό ξαπλώσαμε κάτω από τα έλατα να ξεκουραστούμε και κοιτάζοντας προς τον ουρανό βλέπαμε να ψιχαλίζει μέλι, από τότε πέρασαν 9 ολόκληρα χρόνια, που ξανά ο έλατος μας γέμισε χαρά και θα τον θυμόμαστε πάλι για χρόνια. Μας ικανοποίησε στο έπακρον (το τετραήμερο του αγίου πνεύματος πάλι φέτος έβρεχε μέλι). Γίνανε απανωτοί......και πλούσιοι τρύγοι!!! Την μια μέρα έβαζες κεριά και την άλλη κιόλας ήταν χτισμένα και μελωμένα.
Εάν δεν προλάβαινες να βάλεις φύλλα, σε προλαβαίναν αυτές!...και τότε έκανες συλλογή από "γλώσσες"....


Τα έντομα που φέτος κυριάρχησαν στις πλούσιες μελιττοεκρίσεις ήταν ως επί τω πλείστον ο κόμπος (physokermes)......που λόγω των ευνοϊκών συνθηκών υγρασίας και θερμοκρασίας «δάκρυζε» όλη μέρα και το πιο σημαντικό δεν κρυστάλλωνε η σταγόνα ώστε να δυσκολεύεται να τη διασπάσει η μέλισσα......και συμπλήρωνε ο κοριός (Cinara confinis). Ο κοριός είναι έντομο που ζεί σε ομάδες απομυζεί χυμούς και αποβάλλει ζάχαρα. Τα μυρμήγκια προστατεύουν τους κοριούς (σαν τους τσομπάνηδες τις αγελάδες). Γυρίζουν γύρω γύρω από τα κοπάδια και περιμένουν ανυπόμονα πότε θα αποβάλλουν την γλυκιά σταγόνα για να την γευτούν. Πολλές φορές με τις κεραίες τους τα ενοχλούν για να συντομεύουν. Ο κοριός είναι πολύ φοβητσιάρης. Αν φυσήξουμε ελαφρά τις ομάδες αρχίζουν να αποβάλλουνε ζάχαρα. Ακόμη στο σκοτάδι αν ρίξουμε πάνω τους την δέσμη του φωτός του φακού πάλι αρχίζουν να αποβάλλουν (κατουράνε).


Ο έλατος καλύπτει μεγάλες εκτάσεις της χώρας μας σε υψόμετρο πάνω από 650 εως 1500 μ. Το μέλι του έλατου είναι περιζήτητο. Έχει ωραίο χρώμα και καλή γεύση. Έχει χαμηλά ποσοστά γλυκόζης-φρουκτόζης και αυτός είναι ο λόγος που δεν κρυσταλλώνει. Τα ποσοστά υγρασίας του μελιού του έλατου είναι πάντα πολύ χαμηλά…κάτω του 15%. Η πρώτη ύλη που συλλέγουν οι μέλισσες είναι παχιά γι’ αυτό ένα από τα μυστικά συλλογής ελατόμελου που το γνωρίζουν οι παλιοί μελισσοκόμοι είναι πως η συλλογή του, θα πρέπει να γίνεται πριν τα τελάρα σφραγιστούν. Τα άλλα μέλια θεωρούμε πως είναι ώριμα όταν έχουν σφραγιστεί κατά τα 2/3 τα τελάρα. Δηλαδή τότε έχουν τα επιθυμητά ποσοστά υγρασίας (δηλ. έχουν συμπυκνωθεί). Στον έλατο αυτό δεν χρειάζεται να γίνει και μάλλον του λείπει η υγρασία αφού η υγρασία του παρουσιάζει χαμηλά ποσοστά. Έτσι τα μελίσσια δεν καθυστερούν σε σφραγίσματα και οι μελισσοκόμοι σε άσκοπες τοποθετήσεις δεύτερου μελιτοθαλάμου.

Επειδή όμως ο έλατος φθείρει τα μελίσσια, καλό είναι να επιλέγονται περιοχές που να συνδυάζουν έλατα, λίγες καστανιές και κάποια χορτονομή......ώστε να συλλέγουν και κάποιες ποσότητες γύρης ώστε τα μελίσσια να κρατάνε συνεχώς γόνο για να ανανεώνεται ο πληθυσμός... Σε αντίθετη περίπτωση τα μελίσσια πρέπει να απομακρύνονται για άλλες ανθοφορίες το συντομότερο απ’ τα έλατα. Οι βροχές και η πτώση της θερμοκρασίας διακόπτουν την μελιττοέκκριση η οποία συνήθως αν διακοπεί, δεν συνεχίζεται μετά. Φέτος όλος παραδόξως αν και έβρεξε αρκετές φορές ο έλατος επιμένει ακόμα στις μελιττοεκκρίσεις.

Οι αρκετές βροχοπτώσεις φέτος αφήνουν αισιόδοξα μηνύματα για ένα πολύ καλό μελισσοκομικό φυτό, το περδικάκι ή θυμάρι του βουνού. Το συναντάμε στα βουνά σε μεγάλο υψόμετρο, πάνω από τα 1500μ. Κάναμε μια βόλτα λοιπόν για αναγνώριση περιοχών με περδικάκι μέχρι τα 2000 μ. όπου το βρήκαμε σε αρκετές ποσότητες και πολλά υποσχόμενο.
Στα 1761 μ. συναντήσαμε ένα πραγματικό αρχηγό! Επιβλητικός με την γενειάδα του να ανεμίζει και με αξεσουάρ τη μεγάλη κουδούνα του….καμάρωνε το χαρέμι του. Πίσω από το κοπάδι δεν υπήρχε τσομπάνης, υπήρχαν σκύλοι ποιμενικοί που μας ενθουσίασαν (γι αυτούς θα σας γράψω άλλη φορά).

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009

Οι επισκέψεις συνεχίζονται....

Την άλλη μέρα, Πέμπτη 25/6 από την έδρα μου το Βόλο απευθύνθηκα στον Αρκτούρο. Μου συνέστησε να βάλω ηλεκτροφόρο σύρμα…λες και ‘γω έπεσα με αλεξίπτωτο στη δουλειά και δεν το γνώριζα.


Θα αναρωτηθείτε γιατί δεν έβαλα….


Θα σας πω…


1ον) στο δάσος δεν υπάρχουν χώροι τα μελίσσια να τοποθετηθούν συγκεντρωμένα. Τοποθετούνται λοιπόν γραμμικά και σκόρπια. Ανάμεσα τους πολλές φορές παρεμβάλλονται δέντρα και θάμνοι. Τοποθετούνται λίγα εδώ λίγα παραπέρα κοκ. πράγμα που κάνει την περίφραξη αδύνατη.


2ον) υπάρχουν μαρτυρίες πως το ζώο ακουμπώντας το ηλεκτροφόρο σύρμα αντί να φύγει προς τα πίσω φεύγει μπροστά χαλά την περίφραξη και δουλεύει ανενόχλητο….ενω εμείς κοιμόμαστε ήσυχοι.


3ον) υπάρχει μαρτυρία συναδέλφου που ζώο μπήκε μέσα στην περίφραξη, άγνωστο πως, αλλά όταν ακούμπησε στο σύρμα άρχισε να χορεύει μέσα στα φραγμένα μελίσσια και έγινε το έλα να δεις…... Τότε ο κτηνοτρόφος έκλαψε και τα 99 του πρόβατα απ’ έξω και ο μελισσοκόμος τα 100 τόσα μελίσσια από μέσα.(το περιστατικό συνέβη πριν δυο χρόνια)


Χρόνια φωνάζουμε πως αντί για επιδότηση στις κυψέλες με τις πάμπολλες κακοτεχνίες, θα μπορούσαν με αυτά τα χρήματα να γίνουν σε συνεργασία με τα Δασαρχεία αλώνια να φιλοξενούν μελίσσια περιφραγμένα σωστά, καθώς και μερικές ποτίστρες. Αλλά τίποτα απ’ όλα αυτά…!


Ο Αρκτούρος λοιπόν με παρέπεμψε στον ΕΛΓΑ. Την Παρασκευή 26/6 σε μια ώρα περίπου από την πρώτη επικοινωνία μου με τον ΕΛΓΑ ο εκτιμητής βρισκόταν στον τόπο….του εγκλήματος…(σημείο ζημιάς) για αυτοψία.

Τι σου είναι τα κινητά σήμερα….


Ο εκτιμητής του ΕΛΓΑ από το σημείο της ζημιάς με ενημερώνει τηλεφωνικά (γιατί εγώ βρίσκομαι ακόμα στο Βόλο) πως υπάρχει και συνέχεια της ζημιάς και να γράψω («διαγράψω») άλλα τρία.


Η χοντρή λοιπόν ξανάρθε και μάλιστα χωρίς ντροπή για επιδόρπιο.

Φαίνεται πως έχω πολύ καλό μέλι….με προτιμά!!! Την έκανα πελάτη!


Το ίδιο βράδυ, να τη πάλι, αλλά μόνο έπαιξε. Αφού τουμπάρισε δυο συναδέλφου πιο πάνω κύλισε ένα δικό μου μερικά μέτρα και πιο κάτω ενός άλλου συναδέλφου το πήγε 15 μέτρα πιο κάτω και το άφησε…


Απορία…γιατί δεν έφαγε;


Την άλλη μέρα μάθαμε, πως 2 χιλιόμετρα μακρύτερα έφαγε από σταύλο ένα αρνάκι και ένα μελίσσι χωρικού από τα λίγα που είχε. Ήταν χορτάτη και μόνο να παίξει ήθελε και να μας πει χαιρετίσματα πως δεν μας ξέχασε…αλλά πέρασε.


Μέχρι εδώ τα πράγματα τα γνώριζα, γι αυτό είχα γράψει πως υπάρχει και συνέχεια…αλλά η συνέχεια είχε και συνέχεια!

Κοινωνικές υποχρεώσεις Παρασκευή και Σάββατο δεν μου επέτρεψαν να επισκεφτώ τα μελίσσια, αλλά στο σχέδιο μου ήταν αμέσως την Κυριακή αφού ανασυνταχθώ από τα γλέντια να τα επισκεφτώ. Ξημερώνοντας όμως Κυριακή το τηλέφωνο χτυπά και συνάδελφος με ενημερώνει πως άλλα δυο τα ‘κανε οδοντογλυφίδες. Κυριακή μεσημέρι φτάνω στα μελίσσια και μένω άφωνος. Δυο βράδια κοιμήθηκα μέσα στο φορτηγό μην φανταστείτε για να την αντιμετωπίσω….ούτε κατά διάνοια. Μόνο για να αισθανθεί την παρουσία μου και να αλλάξει δρομολόγιο αφού όλη νύχτα κατά διαστήματα κόρνα και φώτα πέζανε. Σκέβρωσα στα καθίσματα του φορτηγού….δεν άντεξα άλλο βράδυ. Ας τα φάει όλα να ησυχάσουμε είπα και έφυγα. Πριν φύγω όμως φωταγώγησα το χώρο με επαναφορτιζόμενα ηλιακά φωτάκια......και έβαλα και μουσική. Τρώει που τρώει να μην της λείπει και η μουσική…...να το ευχαριστηθεί τουλάχιστον.

Ας ελπίσουμε πως θα την αποτρέψουν για περαιτέρω ζημιές.


Εδώ λοιπόν κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω το κ Β. Ιγνατιάδη για το ρεπορτάζ του στο Έθνος, για το σχετικό θέμα μελίσσια και αρκούδα και με την ευκαιρία να κάνω και δυο σχόλια.

-Στην Εγνατία οδό σκοτώθηκε από όχημα μια αρκούδα γιατί ο οδηγός έτρεχε. Κρίμα. Λυπάμαι πάρα πολύ. Αν όμως έκανε ελιγμό να την αποφύγει και σκοτωνόταν ο οδηγός;;;;;

-Ο παππούς στο χωριό είχε πέντε «μανάρια» (οικόσιτα αρνάκια) και τέσσερα μελίσσια για να δώσει χαρτζιλίκι στο εγγονάκι του και λίγο μέλι…μην μου πείτε ότι θα γίνει πλούσιος από την αποζημίωση του ΕΛΓΑ…γιατί ούτε του πέρασε από το μυαλό να τα δηλώσει. Σκεφτείτε πόσο πικράθηκε….


Η αρκούδα σκίζοντας ην λαμαρίνα από μια κυψέλη μάτωσε. Κρίμα!!!

Τα δικά μας τα ζωάκια που τα κατασπάραξε δεν μάτωσαν.

Μετά το θάνατο της αρκούδας στην εγνατία οδό τρέξανε πολλοί. Γίνανε συσκέψεις υπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ – Νομαρχών – οργανώσεων Αρκτούρου και Καλλιστώ και δίδονται άμεσα κονδύλια για βελτίωση περίφραξης της οδού από το υστέρημα των κατοίκων αυτής της χώρας. Για τις ζημιές στην περιουσία των κατοίκων άπαντες ποιούν την νήσσαν!!!


Εσείς κύριοι πονάτε … εμείς δεν πονάμε…δεν μας νοιάζει για την περιουσία μας. Εμείς να τα μαντρώσουμε….εσείς γιατί δεν μπορείτε να τα κρατήσετε μαντρωμένα στα πάρκα;;;;;


Όσο για την αποζημίωση είναι το ελάχιστο που με απασχολεί.

Ααα επίσης να γνωρίζετε ότι πρέπει και να προπληρώσουμε παράβολο υποβάλλοντας αίτηση ζημιάς ….και τότε ίσως να αποζημιωθούμε (¨…στ’ αλώνια..¨) ...τότε λοιπόν ελάτε να μοιραστούμε την αποζημίωση….και να σας δώσω και σας μια συσκευή με ηλεκτροφόρο σύρμα από αυτές που δίνουν οι οργανώσεις…..μόνο αν βάλεις το χέρι στην τσέπη θα έχεις συσεκυή!