Ο Έλατος και η πορεία του

Έγραφα στις 2 Απριλίου του 2010..... Κάποιοι τα θεώρησαν πρωταπριλιάτικο ψέμα. Δεν με πίστεψαν! Από τότε σαν το λαγωνικό είχα τον έλατο στο κοντό (σε συνεχή παρακολούθηση). Οι θερμοκρασίες υψηλές για την εποχή και τα πρώτα μελίσσια φτάνουν στα έλατα πολύ νωρίς.
Ακόμα το χορτάρι μικρό και οι κυψέλες φαινόταν.

Ο κοριός {Cinara Confinis} στα φόρτε του.

Ο έλατος έσταζε κυριολεκτικά. Τα μελίσσια τις ώρες που δούλευαν, δούλευαν γερά.
Τα πρώτα μηνύματα έδειχναν πολύ αισιόδοξα.

Για να αποφύγω φέτος τους αρκουδομπελάδες τους περσυνούς φρόντισα να τα πάω κατασκήνωση. Τα ‘γραψα λοιπόν στις εγκαταλειμμένες παιδικές κατασκηνώσεις...
...που βρίσκονται στην τοποθεσία Καλύβα του Δεσπότη για να περάσουν καλά,…. εεεε και να διαπαιδαγωγηθούν και λίγο, μιας και οι κατασκηνώσεις ήταν γεμάτες συνθήματα, ζωγραφισμένα στους τοίχους, που ο χρόνος τα άφησε αναλλοίωτα αφού οι κατασκηνώσεις είναι αρκετά χρόνια εγκαταλειμμένες.

Η συγκίνηση μου ήταν μεγάλη όταν διάβασα και τις υπογραφές των μεγάλων δασκάλων μιας άλλης εποχής, που με το έργο τους άφησαν ένα μεγάλο όνομα στα χωριά της γύρω περιοχής. Με αφορμή τα γραφώμενα ίσως τους θυμηθούν αρκετοί από τους μαθητές τους
Ο αείμνηστος κος Νικόλαος Σκαλιάπας και ο εν τη ζωή - κάπου στην Αθήνα – κος Ιωσήφ Κοκκινάκης κοντά στον οποίο είχα την τύχη να μαθητεύσω.

Ο κοριός {Cinara Confinis} λοιπόν έδινε μέλι και οι μέλισσες ρουφούσαν (συλλέγαν) αχόρταγα και χτίζανε κεριά άσπρα και αποθηκεύανε.


Ο πρώτος τρύγος δεν άργησε. Ήρθε νωρίς…στις 12 Μαΐου. Το μέλι παχύ. Καθαρό ελατόμελο. 15% υγρασία και 16.5 αγωγιμότητα.


18 Μαΐου εως 23 ο καιρός χάλασε. Οι βροχές και το κρύο κάνανε τον κοριό να χαθεί. Στις 23 Μαΐου μόνον μικρές οικογένειες εμφανίζονται και αυτές στα ψηλώματα. Τότε όμως αρχίζει ο κόμπος {physokermes}......και η φούντα {Mindarus abietinus}......και δίνουν πάλι άφθονη μελίτοέκκριση μέχρι τις 7 Ιουνίου, όπου νέα κακοκαιρία την σταμάτησε και τη χάλασε. Μετά την κακοκαιρία νέα καλοκαιριά, κάτι περίεργο συμβαίνει και ο έλατος συνεχίζει να δίνει μελίτωμα με ένταση. Τα βελόνια είναι γεμάτα κάθε πρωί με γλυκές σταγόνες......και τα έλατα βουίζουν από μέλισσες. Τι δίνει μελίτωμα άραγε;
Πράσινος κοριός {Cinara Pectinatae}!

Μάλλον προυπήρχε αλλά περνούσε απαρατήρητος λόγω παραλλαγής και λούφας.
Για προσέξτε το κλαδάκι...θα δείτε πουθενά; Φαίνεται ανθεκτικός στις καιρικές συνθήκες και αποδοτικός. Αφού μέχρι και σήμερα του Αγίου Προκοπίου δίνει μελίτωμα. Ένα τίναγμα του κλαδιού στο λευκό καπό του αυτοκινήτου έδειξε ότι υπάρχει αρκετός.
Τα αγριοτρέφυλλα όμως που σκέπασαν τις κυψέλες, η κατσικορίγανη, η ρίγανη μετά την 20η Ιουνίου, η βοϊδόγλωσσα, ο βοϊδοκράτης, οι γουλιάντζες, ο βάτος, το μελισσόχορτο και τα’ άλλα αγριολούλουδα, δόξα το Θεό, δώσαν και δίνουν ακόμα ένα άλλο μέλι, πολύ πιο γευστικό.



Έφθασε όμως ο καιρός να αφήσουμε τις δροσιές του βουνού, τα κρύα τα νερά, τα αρώματα και σιγά σιγά να κατέβουμε στον κάμπο. Άιντε και του χρόνου πρώτα ο Θεός!

Ταχύρρυθμη εκπαίδευση μελισσοκόμων στο Βόλο

Ο Μελισσοκομικός Συνεταιρισμός Βόλου σε συνεργασία με τον Ο.Γ.Ε.Ε.Κ.Α. «Δήμητρα» πραγματοποίησαν στο Βόλο ταχύρρυθμη εκπαίδευση μελισσοκόμων στις 28-29-30 Ιουνίου με θέματα εχθροί και ασθένειες μελισσών, παραγωγή και τυποποίηση μελισσοκομικών προϊόντων, ποιότητα και ταυτότητα του Ελληνικού μελιού, εφαρμογή της νομοθεσίας για το μέλι και διακίνηση αυτού στην ελληνική αγορά.

Η εκπαίδευση πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο της σχολής γεωργικών επιστημών του πανεπιστημίου Θεσσαλίας...
"πρόεδρος & αντιπρόεδρος του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Βόλου"

...από τους εκπαιδευτές κα Καρατάσου Κατερίνα κτηνίατρο της ΟΜΣΕ, κο Ασούτη Νίκο κτηνίατρο του ΕΦΕΤ και κο Μανίκη Ιωσήφ χημικό και πρόεδρο της Διεθνής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Μελιού και λοιπών προϊόντων κυψέλης.

Συμμετείχαν αρκετοί παλιοί και νέοι μελισσοκόμοι του νομού μας.

Νέα καλλιέργεια

Τέτοια εποχή άλλες χρονιές ο Θεσσαλικός κάμπος ήταν καταπράσινος από ατέλειωτη καλλιέργεια βαμβακιού και ζαχαρότευτλου. Τώρα ο κάμπος κιτρίνισε. Γέμισε από ήλιους.

Η νέα καλλιέργεια πλέον είναι γεγονός! Για μας τους μελισσοκόμους εδώ είναι πρωτόγνωρη καλλιέργεια. Προσωπικά την παρακολουθώ από τη σπορά. Ρώτησα – διάβασα – συζήτησα με συναδέλφους – έψαξα περσινές ιστοσελίδες των ανατολικών γειτόνων μας που αυτοί πηγαίνουν τα μελίσσια τους στους ήλιους. Προβληματίστηκα πολύ με όσα έμαθα.
Η ανθοφορία άρχισε εδώ και μερικές ημέρες αλλά είμαι επιφυλακτικός και μόνο 25 μελίσσια κατέβασα στους ήλιους για δοκιμή αφού και ο έλατος καλά κρατεί ακόμα.

Για συμπεράσματα είναι νωρίς, κρατάω όμως στοιχεία
- είδος σπόρου........χρόνος σποράς – χρόνος ανθοφορίας – διάρκεια ανθοφορίας κλπ.

Πρώτη μου διαπίστωση είναι πως το άφθονο νέκταρ που κουβαλάνε τα μελίσσια είναι κίτρινο και πολύ αραιό που αν σηκώσεις το τελάρο χωρίς να το τινάξεις τρέχει το νέκταρ. Γύρες κουβαλάνε με το «τσουβάλι»! ακόμα μέλισσες δεν μαύρισαν – άλλωστε είναι και νωρίς!

Απορία μου είναι αν αυτό το αραιό νέκταρ θα δέσει ποτέ να γίνει μέλι.
Κεριά χτίζουν και μάλιστα γρήγορα! Το χτίσιμο επίσης είναι κατακίτρινο!

Το κάθε λουλούδι έχει πολλά ανθάκια που ανθίζουν σταδιακά κυκλικά, απ’ έξω προς τα μέσα. Σ’ αυτά που δεν άνθισαν υπάρχουν σταγονίτσες. Δεν είναι μέλι αλλά μια κολλώδη ουσία.

Συζητούσαμε με το Μάρκο και μου ‘λεγε ότι άκουσε πως παθαίνουν τύφλωση όπως και στη λυγαριά. Το πρόσεξα και όντως έχει δίκιο. Όταν ψάχνουν για νέκταρ σκονίζονται με τόση γύρη και κολλώδη ουσία που είναι δύσκολο να καθαριστούν για να δουν το δρόμο της επιστροφής.

Αν κάποιος από βορρά έχει στοιχεία ας μας κατατοπίσει με λεπτομέρειες και ας μας πει αν κρυσταλλώνει γρήγορα, τι γεύση και τι χρώμα έχει (το νέκταρ μου έδωσε την εντύπωση πως αφήνει μια πικράδα), αν είναι εμπορεύσιμο και αν τα μελίσσια πέφτουν και δεν κάνουν για παραπέρα χρήση. Όπως όμως και να έχει το πράγμα, εμείς εδώ θα παρακολουθούμε την εξέλιξη με προσοχή. Να είστε όλοι καλά και κάθε κατατοπιστικό στοιχείο δεκτό.

Νέος μελισσοκόμος!

Τη βδομάδα που μας πέρασε ο πατήρ Στέργιος, Ιερέας-Μηχανικός εκπλήρωσε ένα όνειρο του. Απέκτησε τα δύο πρώτα του μελίσσια. Άρα μπορούμε να του προσθέσουμε και το μελισσοκόμος, Ιερέας – Μηχανικός – Μελισσοκόμος.

Μόλις μεταγγίσαμε στις κυψέλες του τα δύο πρώτα σμήνη, όπως βλέπετε χωρίς το φόβο των τσιμπημάτων, διάβασε και την ευχή την οποία σας παραθέτω…

Καλορίζικα και εύχομαι να τα χιλιάσεις πάτερ.

Μια φορά και έναν καιρό...

Μια φορά και έναν καλό καιρό υπήρχε και ένα νόμισμα που το έλεγαν δραχμή με τα υποπολλαπλάσια και πολλαπλάσια του. Σήμερα θα βρούμε δραχμή μόνο σε συλλέκτες και αρκετά υποπολλαπλάσια (δεκάλεπτα και εικοσάλεπτα) σε στέγες με κυματιστή λαμαρίνα να στεριώνουν τη λαμαρίνα με το καρφί αντί ροδέλας. Η δραχμή κάποτε είχε την αξία της. Δέστε το….


Ευχαριστούμε τον κο Δημήτρη για τα καλά του λόγια και για την παραχώρηση του ντοκουμέντου της εποχής.