Κουμαριά

Νοέμβριος

Το μήνα αυτό μεγάλη σημασία για τα μελίσσια μας έχει η κουμαριά που τώρα άρχισε ν ανθίζει.

Πολλές ποικιλίες σ όλη την Ελλάδα (αγριοκουμαριά-μαυροκουμαριά-γλυστροκουμαριά κλπ).

Τα άνθη της........λευκοκιτρινωπά σαν καμπανούλες με το άνοιγμα από κάτω για να μην γεμίζουν βρόχινο νερό δίνουν γύρη και νέκταρ σε μεγάλες ποσότητες μέχρι αργά την άνοιξη.

Το μέλι της κουμαριάς είναι σκουρόχρωμο και με πικρή γεύση και έντονο ξεχωριστό ευχάριστο άρωμα. Βοηθά όμως να γίνουν τα μελίσσια και να βάλουν αρκετά αποθέματα για ξεχειμώνιασμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Όταν ο καιρός συνεχίζεται γλυκός με νοτιάδες τα μελίσσια προλαβαίνουν και σφραγίζουν τα μέλια. Αν ο καιρός κρυώσει απότομα και τα μελίσσια κάνουν τη σφαίρα τότε τα τρυφερά μέλια (νέκταρ) που κουβαλούσαν οι μέλισσες και δεν πρόλαβαν να ωριμάσουν γίνονται επικίνδυνα για τα μελίσσια μας. Αρχίζουν να βράζουν, να ξινίζουν και να φουσκώνουν οι κερήθρες και τότε….¨κλαψτα Χαράλαμπε….¨. Αν συμβεί κάτι τέτοιο τα τελάρα με τα ανώριμα μέλια πρέπει να απομακρύνονται από τα μελίσσια μας.

Καρπός Κουμαριάς: πολύ θρεπτικός απο τον οποίο γίνεται και φοβερό τσίπουρο!!!

Σύγκλιση ετήσιας γενικής συνέλευσης Μελισσοκομικού Συναιτερισμού Βόλου

Την Τετάρτη 24/10/07 στην αίθουσα του εργατικού κέντρου Βόλου έγινε η ετήσια γενική συνέλευση των μελών του Μ. Σ. Βόλου.

Η ημερήσια διάταξη είχε ως πρώτο θέμα την έγκριση ισολογισμού χρήσης 2006 και την απαλλαγή των μελών του Δ.Σ. από κάθε ευθύνη.

Ο ισολογισμός έκλεισε με θετικό πρόσημο.

Ως δεύτερο θέμα είχε την διενέργεια Αρχιεραισιών για την ανάδειξη πενταμελούς διοικητικού συμβουλίου Δ.Σ. – Αντιπροσώπων: στην κοινοπραξία Μελισσοκομικών Συνεταιρισμών Ελλάδος και στην ΕΑΣ Πηλίου.

Το νέο πενταμελές συμβούλιο απαρτίζεται από τους:

Πρόεδρο: κ. Ρέππο Απόστολο

Αντιπρόεδρο: κ. Κατσαρό Θεοδόσιο

Ταμία: κ. Νάστο Στέργιο

Μέλη: κ. Μαργαρίτη Ιωάννη

& κ. Κυτιλή Ιωάννη

Αντιπρόσωπος στην κοινοπραξία Μελισσοκομικών Συνεταιρισμών Ελλάδος εκλέγει ο κ. Νάστος Στέργιος και αντιπρόσωπος στην ΕΑΣ Πηλίου ο Κύτιλής Ιωάννης.

Μπανανιά και μέλισσες.....του Βόλου

Ποιος είπε πως βρέθηκαν γυρεόκοκκοι μπανανιάς σε μέλια και είπε πως δεν είναι ελληνικά και πώς έγινε νοθεία;

μπανανιά με γύρη και νέκταρ...

Όχι φίλοι μου! Η μπανανιά που βλέπεται δεν είναι στην Nότιο Αμερική ή στην Αφρική!!!

Η μπανανιά που οι παρούσες μέλισσες βόσκουν (απ' ότι φαίνεται.... την προτιμούν πολύ περισσότερο απ' άλλα λουλούδια) βρίσκεται στο Βόλο και συγκεκριμένα στην οδό Σόλωνος και στο Βελεστίνο Μαγνησίας παρακαλώ, στην αυλή των φίλων μελισσοκόμων Γιώργου και Στέργιου Νάστου οι οποίοι έχουν φυτέψει μπανανιά και φέτος θα φάμε και μπανάνες!

Αν λάβουμε υπόψην ότι στη Σκόπελο ο κύριος ΜελισσοΝίκος έχει και χουρμαδιές, ο δε Δήμαρχος Βόλου έχει γεμίσει την παραλία και την πόλη του Βόλου με μανώλιες για τα λουλούδια των οποίων οι μέλισσες τρελαίνονται!

Δέστε πως μπαινοβγαίνουν:
πολύ μ αρέσει αυτό το λουλούδι. Το λευκό με την προρφύρα και το χρυσαφί στο κέντρο...πρέπει σίγουρα να ναι ο Παράδεισος της μέλισσας....

τότε ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ή να υποστηρίξει ότι τα μέλια είναι εισαγόμενα. Πόσο μάλιστα αν βρεθούν και καφεόδεντρα......

Άντε μετά να αποδείξεις………νοθείες στα μέλια……..επειδή βρέθηκαν κάποιοι γυρεόκοκκοι τροπικών φυτών!!!

Μελισσοκομικά φυτά εποχής … άξια λόγου (Σεπτέμβριος Οκτώβριος)

-- >Καλαμίδι: δίνει νέκταρ άριστο ισάξιο της ρίγανης και του θυμαριού αλλά και γύρη

-- >Ακονιζιά ή κολτσάρι ή σκορτσάρι

Δίνει αρκετή γύρη αλλά και νέκταρ

-->Φθινοπωρινή ερείκη ή ξούρα ή σουσούρα ή πυρένη.

Λόγω της πληθώρας των λουλουδιών δίνει μέλι αρωματικό σκουρόχρωμο (λαδί βαθυπράσινο) αλλά και γύρη άφθονη που βοηθά τα ταλαιπωρημένα μελίσσια να αναπτυχθούν γρήγορα για την εκμετάλλευση των μελιτοεκκρίσεων του πεύκου.

-- >Κρόκος

Δίνει αρκετή γύρη

-- >Άγνωστο

Φυτρώνει στην ακροθαλασσιά σε αρμυρά χώματα και σχεδόν στην άκρη στο κύμα. Τα μικρά του άνθη οι μέλισσες τα προτιμούν όλες τις ώρες και συλλέγουν νέκταρ και γύρη

-- >Κυκλάμινο

Ποιος δεν θα ήθελε έναν ανθόκηπο έξω από την πόρτα του;

Είναι να μην μπείς στον πειρασμό να τον απολαύσεις όταν είναι μπροστά στην πόρτα σου......

Δίνει γύρη και μέλι

-- >Αρκουδόβατος

Πυκνότατος αναρυχόμενος θάμνος.

Δίνει γύρη και νέκταρ πολύ αρωματικό Άνθος και καρπός….

Η παράδοση λέει πως μέθυσε η αρκούδα από το άρωμα των λουλουδιών λιμπίστηκε τον πανέμορφο καρπό και πήγε να τον γευτεί. Όμως μπλέχτηκε στα πολλά κλαδιά του που είναι σα σχοινιά και στα μυτερά γαμψά αγκάθια του και έμεινε εκεί, γι αυτό και ονομάστηκε και αρκουδόβατος .

-->Μελίκομπος ή πολύκομπος

Φυτρώνει μέσα σε σταριές μετά από βροχές με μαύρα μέλια και αρκετή γύρη που δυναμώνει τα μελίσσια.

Εχθροί μελισσών

(συσχέτιση με Beekeeper & BeeHappy ως συμπλήρωμα)

->Επειδή μερικοί κακοί εισβολείς της κυψέλης (σκαθάρι) δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν έτσι:

(Σίτα με μάτι 7 Χ 7 mm που τοποθετούμε από τo μέσα μέρος της εισόδου στην κυψέλη για παρεμπόδιση χοντρών εισβολέων)

->αντιμετωπίζονται και έτσι:

Κισσός

Κισσός ή Μπρούσκλια

Αναρριχόμενο φυτό που ανθίζει το Σεπτέμβριο. Η μελισσοκομική του αξία είναι καλή.

Τα μικρά του άνθη είναι πολλά και δίνουν γύρη μέτριας αξίας και μέλι λευκό αρωματικό που κρυσταλλώνει γρήγορα.

Κερήθρα με γύρες κισσού

Πέραν της φετινής ανομβρίας και οι φωτιές του Πηλίου συντέλεσαν στην καταστροφή μεγάλων περιοχών που τώρα άνθιζε το φθινοπωρινό ρείκι ή κοκκινόρεικο ή σουσούρα ή ξούρα η πυρένι. Τα μελίσσια μετά τα βαμβάκια έπρεπε να περάσουν από σουσούρα για να ανασυνταχθούν να πικρίσουν και να μπούν στα πεύκα. Αφού όμως η σουσούρα δεν υπάρχει πρέπει να περάσουν έστω από τον κισσό ο οποίος υστερεί σε δύναμη γύρης κατά πολύ της σουσούρας. Το Πήλιο έχει αρκετό κισσό γεμάτες οι ρεματιές και όχι μόνο. Περισσότερο η ανατολική πλευρά και λιγότερο η πλευρά του Παγασητικού.

Μέχρι τις 24 Σεπτεμβρίου έδινε μόνο γύρη (λόγω ξηρασίας). Μετά όμως από λίγη βροχούλα δίνει και μέλι και γύρη αρκετο.
Τα άνθη του κισσού όταν υπάρχει υγρασία δίνουν νέκταρ το οποίο οι μέλισσες παίρνουν εύκολα. Όταν όμως υπάρχει ξηρασία μετά την πρωϊνή δροσιά το νέκταρ πάνω στο άνθος γίνεται κρύσταλλος (σαν να πασπάλισες με άχνη ζάχαρη) και οι μέλισσες δεν μποαρούν να το πάρουν.

Εδώ φαίνεται χαρακτηριστικά πως κρυστάλλωσε το νέκταρ επάνω στο άνθος!

Τα μελίσσια ανοίγουν γόνους

αποθηκεύουν αρκετές γύρες και βάζουν και βάσεις μελιού για να ριχτούν στη μάχη του πεύκου.

Συγχρόνως δουλεύει και το καλαμίδι....

η δε κουμαριά τώρα ξεκινά να σχηματίζει άνθη........

Νέο οικολογικό φάρμακο κατά των βαρρόα

Εδώ γελάμε…..
Η συνταγή είναι του φίλου μου Φρογκ διακεκριμένου ιατρού κομπογιαννίτη ο οποίος μας λέγει:
¨Αν ήμουν Γερμανός με μπότες ή Άγγλος με χρυσά κορδόνια όλοι θα με προσέχαν. Είμαι όμως Έλλην, Μπατήρ, Τσαρλατάνος, Διαβολογιατρός γι’ αυτό δε με προσέχουν. Εγώ όμως σας δίνω μια συνταγή για την καταπολέμηση των Βαρρόα γρήγορη και αποτελεσματικότατη.¨

Προσέξτε:
Αν την ακολουθήσετε κατά γράμμα θα απαλλαγείτε από αυτά.
Πιάνουμε το Βαρρόα, το πατάμε με το δεξί μας πόδι, του ανοίγουμε το στόμα και του αφαιρούμε έν’ προς έν τους οδόντας αυτού.
Κατόπιν του ρίχνουμε μια κουταλιά της σούπας ξινό τραχανά της Σίας… και επέρχεται ο θάνατος ακαριαίος.

Συλλέκτης μελισσών

Η παρoύσα ανάρτηση είναι μία συνέχεια στο θέμα χωρίς τίτλο (17 Δεκεμβρίου 2006) του φίλου Beekeeper ο οποίος μας παραχωρεί 4 φωτογραφίες για τις ανάγκες της ανάρτησης και τον οποίο ευχαριστώ πάρα πολύ.

ΚΑΛΑΜΠΑΚΑ: Νοέμβριος του 1999. Κάτω από τους επιβλητικούς γκρίζους βράχους των Μετεώρων στις άνετες αίθουσες του ξενοδοχείου «Αμαλία» διεξάγονταν το 4ο Πανελλήνιο Μελισσοκομικό Συνέδριο. Σε κάποιες άλλες αίθουσες παράλληλα, εκθέτες παρουσίαζαν διάφορα εκθέματα όπως κυψέλες, μηχανήματα, μέλια κλπ.

Από τα εκθέματα θυμάμαι χαρακτηριστικά τρία πράγματα:

_1) τα κελιά βασιλοτροφίας ΑΡΙΣΤΕΑΣ που με ενθουσίασαν και έκτοτε τα χρησιμοποιώ

_2) την αυτόματη μηχανή απολεπισμού που προσπαθούσαν οι Ιταλοί να τη ρυθμίσουν. Με την πανσπερμία που έχουμε εμείς οι Έλληνες σε τελάρα (κάθε εργοστάσιο και τα μέτρα του) άντε να τη ρυθμίσουν…..

_3) το συλλέκτη μελισσών ως νέο "υλικό - προϊόν"

Διαβάζοντας στο blog του φίλου Beekeeper "χωρίς τίτλο" και το σωστό σχόλιο του φίλου Beehappy θυμήθηκα το συλλέκτη μελισσών που τότε, κάποιος από τους Φιλίππους Καβάλας αν δεν απατώμαι, προσπαθούσε να μας τον πουλήσει.

Τυχαία είδα σ έναν παλιό φίλο μελισσοκόμο ένα παρόμοιο μελισσοσυλλέκτη (δυστυχώς δεν τον απαθανάτισα….αν υπάρχει ακόμα δεν θα το γλιτώσει) όχι σαν του παππού του Beekeeper, πάνω κάτω, αλλά ήταν συνεχόμενος με τις τρύπες μέχρι τη μέση ολάνοικτες και από τη μέση και πέρα με βαλβίδα (το κομμένο χαρτονάκι). Πρίν μερικές μέρες περνώντας έξω από ένα κατάστημα με μελισσοκομικά είδη στη Λάρισα βλέπω στη βιτρίνα ένα μελισσοσυλλέκτη. Τρελάθηκα! Εδώ είμαστε λέω και μπαίνω να τον αγοράσω. Πολύ μα πολύ αλμυρός αλλά για τις ανάγκες του blog χαλάλι. Τελικά το κουτάκι όταν ανοίχτηκε είχε μέσα ένα ζευγάρι μελισσοσυλλέκτες.


Ο συλλέκτης του παππού Κουτσούκου πολύ μελετημένος είχε τις ανοιχτές τρύπες κάτω (είσοδος 2) και οι μέλισσες μπαινόβγαιναν ελεύθερα. Όταν όμως τις έκλεινε με πορτάκι (είσοδος 2) οι μέλισσες που συγκεντρώνονταν προωθούνταν στις κοντινές πάνω τρύπες (είσοδος 1) και με ελαφριά πίεση προς τα μέσα το χαρτονάκι λύγιζε τις χάιδευε στη ράχη και αυτές περνούσαν μέσα.Προσέξτε:Το χαρτονακι δεν ήταν μέχρι κάτω αλλά άφηνε λίγο κενό να βλέπουν και να μυρίζουν είσοδο.

Από μέσα όμως αν σπρώχνανε το χαρτονάκι δεν άνοιγε, λειτουργούσε σαν βαλβίδα. Για να μην υπάρχει όμως συνωστισμός από μέσα με μέλισσες που θέλουν να εξέλθουν ο παππούς Κουτσούκος σοφά τοποθέτησε μια σίτα και έτσι έφτιαξε ένα προθάλαμο μικρό.-Οι μέλισσες μπαίνοντας ακολουθούσαν την εύκολη διαδρομή
-Αυτές που θέλανε να εξέλθουν ήταν δύσκολο να ακολουθήσουνε την ίδια διαδρομήΣκεφτείτε λίγο κάτι παρόμοιο με τον Κιούρτο και το ψάρι.


Το πότε τον χρησιμοποιούσε τον μελισσοσυλλέκτη ο σοφός γέροντας….δύσκολη η απάντηση. Πιθανόν όταν ήθελε να πάρει και να φύγει μέρα το μελισσάκι. Πιθανόν όταν ήθελε να δυναμώσει κάποιο αδύνατο το τοποθετούσε στη θέση ενός δυνατού τις ώρες αιχμής με έντονη κίνηση του εργατόκοσμου και αφού συγκέντρωνε αρκετό εργατόκοσμο το έπαιρνε και έφευγε μακριά.

Το σίγουρο είναι πως του ανήκει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας γιατί είναι ο παλιότερος μέχρι στιγμής που χρησιμοποίησε μελισσοσυλλέκτη.

Πάμε τώρα στο σύγχρονο…….

Τοποθετείται στην είσοδο με βύδες το πλαστικό πλέγμα αερισμού
Αφαιρείτε το πλαστικό μύκρινσης της θύρας και τοποθετείτε το πλαστικό με τις βαλβίδες (με τους 4 σταυρούς).Όταν πιεστούν προς τα μέσα ανοίγουν εύκολα – ενώ προς τα έξω δεν ανοίγουν.Αφού συλλεκτούν οι μέλισσες τοποθετείτε το πλαστικό βύσμα που κλείνει τελείως την είσοδο των βαλδίδων Και το μελίσσι είναι έτοιμο για φόρτωμα.

Όπως αναφέρει ο Beekeper, του παππού του η πατέντα μάλλον δεν περπάτησε γι αυτό βρήκε και μια και μοναδική στην αποθήκη, την οποία πρέπει να διαφυλάξει ως κόρη οφθαλμού για την ιστορία. Και η νέα βέβαια δεν βλέπω να περπάτησε επίσης ούτε να περπατάει διότι:
_1) πολύ πλαστικό εύθραυστο
_2) πολύ ευαίσθητες κινήσεις των βαλβίδων – σταυρών
_3) μη υπολογισμένο το διάφανο πλαστικό να μπαίνει στην είσοδο (βρίσκει και δεν χωρά).
Θέλουν οι είσοδοι μεγαλύτερο άνοιγμα ως προς το ύψος
_4) ποιος κλείνει - φορτώνει και μεταφέρει μέρα;;;
_5) μεγάλο κόστος…

*Για την μεγαλύτερη κατανόηση του θέματος καλό θα ήταν να μεγενθύνετε τις photos κάνοντας κλίκ επάνω τους.