Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Του παρέδωσα λοιπόν ένα κοφίνι Χαλκιδικής για τον μελισσόκηπο Μουσείο που θα κάνει στη Σκόπελο. Συζητήσαμε για ώρες πίνοντας τι άλλο «τσιπουράκι» με βολιώτικους μεζέδες στην παραλία.
Τον άφησα όμως πριν το δελφίνι αναχωρήσει για να προλάβω και τον εσπερινό καθότι σήμερα παραμονή του Αϊ Λιά.
Συγγνώμη αλλά έπρεπε να τιμήσω τον Άγιο Προστάτη μου για 30 χρόνια.
Μεγάλη η χάρη του.
Τούτο όμως αξίζει να καταγραφεί.
Όνομα: πρόπολη = εναπόθεση ύλης πριν από την Πόλη.
πρόπολη = ρητίνες πάνω στους οφθαλμούς των φυτών για προστασία τους από βακτήρια μύκητες και λοιπά. Όμως δε θα σας πω για τις ιδιότητες της η τη σύνθεση της η τη χρήση της γιατί στα βιβλία τους οι καθηγητές μας τα περιγράφουν άριστα. Θα σας πω όμως για το αξιοπρόσεκτο των φωτογραφιών που ακολουθούν.
Τα μελίσσια μας δέχονται απρόσμενους επισκέπτες μ’ εχθρικές διαθέσεις. Αυτοί οι απρόσμενοι επισκέπτες άτακτοι και κουρσάροι πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Κατά μέτωπο όμως λίγο δύσκολο γιατί οι μέλισσες υστερούν και σε δύναμη και σε σωματική διάπλαση έναντι των εισβολέων αν και αυτό πολλές φορές το βλέπουμε.
Αποφάσισαν λοιπόν να τους αντιμετωπίσουν οχυρώνοντας την πόλη τους
Δείτε με τι τέχνη οχύρωσαν (έφραξαν) τη μεγάλη πόρτα αφήνοντας μικρές εισόδους που φρουρούνται πιο εύκολα με λίγες μέλισσες.
Είδε όμως ποτέ κανείς μας κανένα κάστρο στρογγυλό η παραλληλόγραμμο;
Όχι …….
(Κάστρο Πλαταμώνα)
Με αυτά τα σχήματα τα κάστρα πέφτουν εύκολα γιατί αν καλυφτεί κάποιος από μέτωπο εύκολα τα προσεγγίζει ενώ τα κάστρα με τους πύργους ανά διαστήματα είναι πιο δύσκολο να τα πλησιάσει κάποιος γιατί πρέπει να είναι καλυμμένος και από πλάγια.
Εδώ λοιπόν οι μέλισσες έφτιαξαν νεύρα και προεξοχές σαν πύργους ώστε τα οχυρώματα τους να μην πέφτουν εύκολα.
Ποιος λοιπόν μπορεί να αμφισβητήσει πως αυτή η κοινωνία δεν σκέφτεται-δεν επινοεί-δεν προνοεί-δεν αναπτύσσει μηχανισμούς άμυνας;
Ο μύθος θέλει τον Aρχιμηχανικό να βρίσκει μέσα σε μια κυψέλη το σχέδιο της Αγίας Σοφίας και να εμπνέεται.
Πέραν του μύθου υπάρχει όμως μια μεγάλη αλήθεια. Ναι. Τα έργα προχωρούσαν και η δουλειά έφτανε στο μεγάλο τρούλο.
Μεγάλος ο προβληματισμός….
Μεγάλη η διάμετρος – δύσκολος ο τρόπος στήριξης λόγω του μεγάλου βάρους και πάνω εκεί στα δύσκολα και στο μεγάλο προβληματισμό να σου η μέλισσα και τσακ δίνει τη λύση. Επισκέπτεται ο μηχανικός τα λίγα μελισσάκια του και εκεί που τα επιθεωρεί πιάνει στα χέρια του μια φρεσκοχτισμένη κερήθρα.
Εντυπωσιάζεται….
Πανάλαφρη - ανθεκτική - θα σηκώσει αρκετό μέλι με αρκετό βάρος. To μυαλό του παίρνει στροφές και τρέχει πανευτυχής στους συνεργάτες του.
Του ήρθε η έμπνευση. Αποφασίζουν λοιπόν μα αντιγράψουν την κατασκευή της μέλισσας και για πρώτη φορά κατασκευάζεται τρύπιο τούβλο.
Μέχρι τότε υπήρχε μόνο το συμπαγές ρωμαϊκό.
Τρύπιο τούβλο = λιγότερο υλικό άρα λιγότερο βάρος και πιο ανθεκτικό λόγω των νεύρων. Μεγάλη επιτυχία. Λύθηκε το πρόβλημα του μεγάλου τρούλου από άποψη βάρους και αντοχής.
Και για την ιστορία:
Τότε δόθηκε εντολή στα κεραμοποιεία της Ρόδου και κατασκευάστηκαν για πρώτη φορά τα τρύπια τούβλα (για να δημιουργηθούν οι τρύπες βάζανε μέσα στον πυλό καλάμια όταν τον πλάθανε και όταν ψηνόταν στα καμίνια τα καλάμια καίγονταν και σχηματίζονταν οι τρύπες). Με τα καράβια τα μετέφεραν στην Πόλη και τέλειωσε το μεγάλο έργο που μένει στην ιστορία για αιώνες.
Αααα και κάτι ακόμα…. από τότε οι πειρατές του μελισσονίκου πήραν την κάτω βόλτα και άλλαξαν επάγγελμα γιατί κουρσεύαν όλο καράβια που αντί για θησαυρό έβρισκαν μέσα τρύπια τούβλα.Τρίτη μέρα σήμερα και η φωτιά με λύσσα σαρώνει τα πάντα.
Στο πέρασμα της δεν αφήνει τίποτα. Μόλις γύρισα από τις φωτιές. Το κακό δεν περιγράφεται. Μέτωπο παντού. Παντού στάχτες και αποκαΐδια. Πνίγεσαι από τους καπνούς, ραγίζει η καρδιά και σε παίρνει το παράπονο.
Γιατί Θεέ μου;;;
Περιβόλια, αμπέλια, ελαιώνες, σπίτια, καλύβες, ζωντανά, μελίσσια, περιουσίες…. με το πέρασμα της φωτιάς δεν γλίτωσε τίποτα.
ΚΟΛΑΣΗ
Κάηκε Νίκο μου το ωραίο πευκοδάσος του τριγώνου και όλη η περιοχή από Μηλιές - Πρόπανη - Νεοχώρι - Συκή - Αργαλαστή - Άφησσο - Νιάου - Παναγιώτικο Φράγμα.
Πάει και η Χορεύτρα, παν και τα Προσήλια και το κακό συνεχίζεται…………… Ως πότε;;;
Θεέ μου ρίξε μια βροχή……..
Με το καπάκι ανασηκωμένο επιτυγχάνουμε να δημιουργήσουμε ένα μικρό κιόσκι που ως γνωστό κάτω από το κιόσκι πάντα έχουμε μια δροσιά λόγω του σχηματιζόμενου αέρος.
Επίσης αν τοποθετήσουμε κερόπανο πάνω στους κερηθροφορείς πάλι επιτυγχάνουμε μια δροσιά μέσα στην κυψέλη και ένα ρεύματος αέρος.
Στον κάμπο στα βαμβάκια 7 Ιουλίου εως 25 Αυγούστου με τις μεγάλες ζέστες όσα μελίσσια έχουν κερόπανο δουλεύουν αμέσως κάτω από τους κερηθροφορείς, ενώ όσα δεν έχουν δουλεύουν
Εξάλλου δεν είναι τυχαίο που οι σκηνές που χρησιμοποιούσαν παλιά στην έρημο ήταν με διπλή οροφή.
Παραφυάδα και όμως κάτι δεν πάει καλά. Ας περιμένουμε λίγο να δούμε γιατί μάλλον πρόκειται για αφεσμό.
Να σου η βασίλισσα εξέρχεται… Ας παίξουμε και λίγο…την πιάνω στο χέρι και σε λίγο να σου...
Σιγά σιγά καταφτάνουν και άλλες καλώς τες…
Ο αφεσμός μαζεύτηκε στο χέρι…
Δεν είναι μούσι είναι γεγονός…
Μικρός αφεσμός αλλά καλή του μετεγκατάσταση και με την ανάλογη βοήθεια θα γίνει ένα γερό μελίσσι.
Δύσκολη δουλειά και σκηνοθέτης και καμεραμαν και ηθοποιός…..
Γι’ αυτό συγνώμη αν οι φωτογραφίες δεν είναι και τόσο καλές…
Τελικά το μόνο που αγοράζουμε είναι ένας μαρκαδόρος των 5ευρώ με το χρώμα της χρονιάς και …. Λίγο χρόνο δικό μας. Μόνοι μας φτιάχνουμε την παγίδα (δίχτυ)
Από ένα κόντρα πλακέ κόβουμε ένα δαχτυλίδι
Καρφώνουμε τα καρφάκια και περνάμε το νήμα να σχηματίσουν τετραγωνάκια περίπου 4Χ4 mm.
Αν το κόντρα πλακέ είναι αρκετά χοντρό τότε το σχοινί το τοποθετούμε από το κάτω μέρος.
Πάμε στο μελίσσι μας και εντοπίζουμε την βασίλισσα την παγιδεύουμε και
Την μαρκάρουμε χωρίς να την πιάσουμε
Το χρώμα είναι άοσμο και στεγνώνει αμέσως. Αν κατά την απελευθέρωση την δείτε να λιποθυμά δεν είναι τίποτα μην ανησυχείτε….είναι από την συγκίνηση που φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ.
*Εάν στο νησί σου δεν υπάρχει μαρκαδόρος να σου στείλω έναν.
Ένα κατσαβίδι κατάλληλα τροχισμένο για να βάζουμε εύκολα τα πριτσίνια στα τελάρα μας.
Ένα άλλο κατσαβίδι κατάλληλα τροχισμένο και γυρισμένο που μας βοηθά να βγάλουμε το παλιό κερί από το λούκι του τελάρου με δυο απλά τραβήγματα.
Ένα κομματάκι δέρμα για το συρμάτωμα (τέντωμα σύρματος)με τον παραδοσιακό τρόπο του παππού και όχι της μηχανής. Με τον παραδοσιακό τρόπο το τελάρο δένεται στις τέσσερις γωνίες.
Για όσους είναι ψαράδες μπορεί να φορεθεί και στο δείκτη του δακτύλου για να σηκώσουν τα παραγάδια και να μην κρύβεται το χέρι.
Το δε καλοκαίρι στα βαμβάκια τα κρατά δροσερά και δουλεύουν την κερήθρα από πάνω μέχρι κάτω ενώ όσα δεν έχουν κερόπανο λόγω του ψησίματος της λαμαρίνας κατεβαίνουν
Ποτέ δεν έχτισε μελίσσι με κερόπανο κάτω από το καπάκι. Όταν όμως είναι ασυμπλήρωτα από τελάρα χτίζουνε διπλά κρεμώντας τη κερήθρα από το κερόπανο.
Το τοποθετούμαι πάντα από την ίδια πλευρά πάνω στα πλαίσια για να μην το γεμίζουν πρόπολη και από τις δυο πλευρές.
