Θα παραμείνει ελεύθερος και ωραίος….

Ένας από τους ελεύθερους και ωραίους .....

....διάλεξε για φωλιά του το 2005 αυτό τον κούφιο κορμό του βρωμόδεντρου. Το 2007 έγραψα γι’ αυτόν τον γείτονα. Συνέχισε να ζεί εκεί μέχρι το καλοκαίρι του 2009 χωρίς καμιά ενόχληση. Κάποιοι θα σκεφτούν «ωραία ανθεκτικό στην βαρρόα»!!! μπα.. φρόντιζα και του έριχνα από καμιά ταινία κάπου κάπου από τη σχισμή.

Το καλοκαίρι του 2009 ο ένας από τους δυο ιδιοκτήτες της αγροικίας ενοχλημένος και φοβισμένος από την έντονη κίνηση του σμήνους, άδειασε στη σχισμή ένα μπουκάλι aerosol και το μελίσσι …..απεβίωσε.

Όλο το 2010 δεν παρατηρήθηκε καμιά δραστηριότητα. Από νωρίς όμως την άνοιξη του 2011 άρχισε να φαίνεται μια καλή κίνηση. Τα παλιά κεριά μάλλον τράβηξαν άλλο σμήνος.

Το 2012 η κίνηση γίνεται πολύ πιο έντονη και τα αφεντικά με πιέζουν συνεχώς να κόψω το δέντρο να φύγει από δω. Εγώ όλο και κάποια δικαιολογία έβρισκα και το άφηνα. Το καμάρωνα έτσι που ζούσε και δούλευε ελεύθερο. Άλλωστε δεν είχα ανάγκη από ένα μελίσσι.

Κάποια στιγμή η φήμη του έφτασε και στον πρόεδρο της ΟΜΣΕ που και αυτός κλήθηκε να το μαζέψει και όπως μου εκμυστηρεύτηκε τους είπε ότι για να μην το μαζεύει ο Θεοδόσης κάποιος λόγος υπάρχει. Τελικά μετά από πολύ σκέψη πήρα την απόφαση να το απομακρύνω αλλά ανώδυνα όσο γινόταν.  Με την βοήθεια του Γιώργου και καλή προσπάθεια καταφέραμε και αποσπάσαμε το ξερό κομμάτι με το μελίσσι άθικτο.... 

.....και χωρίς να πειράξουμε το δέντρο.

Δυο πανιά από τα κοφίνια βοήθησαν να το ετοιμάσουμε για μεταφορά.

Έτοιμο!!

 Φορτώθηκε για μεταφορά.

Στη νέα του θέση του τώρα θα το αφήσω να  ζήσει πάλι ελεύθερο. Προς το παρόν η λινάτσα σκεπάζει το γυμνό κομμάτι από κάποιες κερήθρες ώσπου να βρούμε τρόπο να αποκαταστήσουμε το τμήμα του κορμού που λείπει.

Η σκέψη να ποτίσουμε τη λινάτσα με γύψο ίσως φαίνεται μια καλή λύση.

Ευχαριστίες στους επόπτες του Μελισσοκομικού Κέντρου Θεσσαλίας

Πριν μερικές μέρες συμπλήρωσα το φύλλο αξιολόγησης ως υπεύθυνος λειτουργίας του Μελισσοκομικού Κέντρου Θεσσαλίας και βάζοντας και τις τελευταίες υπογραφές σε κάποιες εκκρεμότητες τελείωσε ουσιαστικά και επίσημα ο ρόλος μου.

Πριν ακριβώς τέσσερα χρόνια την 1^η Σεπτεμβρίου του 2008 ορίστηκα από το διοικητικό συμβούλιο του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Βόλου ως αντιπρόεδρος του ΜΣΒ και υπεύθυνος λειτουργίας του Μελισσοκομικού Κέντρου Θεσσαλίας του οποίου φορέας είναι ο συνεταιρισμός μας. Με την λήξη της σύμβασης την 31 Αυγούστου 2012 έληξε και η θητεία μου ως υπευθύνου λειτουργίας του κέντρου. Μια θητεία 4 ετών (δεν ήταν και λίγα). Εργάστηκα αφιλοκερδώς χωρίς να υπολογίσω χρόνο και κόπο. Συνεργάστηκα με τους δυο επόπτες γεωπόνους του Κέντρου Μελισσοκομίας Θεσσαλίας, τους οποίους θα ήταν σοβαρή παράλειψής μου αποχωρώντας, να μην τους ευχαριστήσω θερμά, εκ βάθους καρδίας για την άψογη συνεργασία μας και συνεννόηση που είχαμε αυτά τα τέσσερα χρόνια.

Πέραν λοιπόν από την υλοποίηση των δράσεων στα πλαίσια του κανονισμού 1234/2007, υπήρξε μεταξύ μας αμφίδρομη μεταφορά γνώσεων και παρατηρήσεων. Με την τεχνική και επιστημονική τους στήριξη, με επιτόπου επισκέψεις σε μελισσοκομία και λήψεις δειγμάτων για διάγνωση ασθενειών και την καθοδήγηση τους για την αντιμετώπιση, βοήθησαν πολλούς μελισσοκόμους. Με την παροχή γνώσεων σε νέους και παλιούς μελισσοκόμους βοήθησαν και στην ανάδειξη του έργου του κέντρου μελισσοκομίας σε ολόκληρη τη Θεσσαλία.

Κατά την διάρκεια της θητείας μου ως υπευθύνου του κέντρου μελισσοκομίας μαζί αναβαθμίσαμε  τη λειτουργία του εργαστηρίου του κέντρου αποκτώντας το 2010 με αγορά και θέτοντας σε λειτουργία του φασματοφωτομέτρου και του υδρόλουτρου, επεκτείνοντας έτσι την δυνατότητα μέτρησης των χημικών χαρακτηριστικών του μελιού HMF και διαστάση, πέραν των αναλύσεων υγρασίας και αγωγιμότητας που γινόταν μέχρι τότε, ώστε οι μελισσοκόμοι να νιώθουν ασφαλείς για το προϊόν που παράγουν και στην αγορά να φτάνει ένα ποιοτικό προϊόν. 

Μαζί συνεργαστήκαμε για την οργάνωση και πραγματοποίηση διαφόρων εκδηλώσεων για την ενημέρωση του κοινού, την προώθηση και ανάδειξη των προϊόντων της μέλισσας.

Τους εύχομαι να είναι γεροί και δυνατοί, ώστε να συνεχίσουν το έργο του Μελισσοκομικού Κέντρου και πέραν του 2013, ανεβάζοντας τον πήχη της προσφοράς πολύ ψηλότερα, γιατί η μελισσοκομία και οι μελισσοκόμοι τους χρειάζονται πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά τώρα στους δύσκολους καιρούς.

Θεοδόσιος Κατσαρός

Ο Κωνσταντής

Νωρίς την άνοιξη εφάρμοσα την ίδια τακτική με πέρυσι. Ένα πάτωμα με δέκα χτισμένα τελάρα τοποθετήθηκε πάνω στον Κωνσταντή και αυτός τα δούλεψε με πείσμα. Τον άφησα τελευταίο για τρύγο. Τι έκανε;
Δεν χρειάζονται λόγια. Τα έργα του δείχνουν…

 Τώρα θα τον αφήσουμε στην ησυχία του να οργανωθεί για ένα καλό χειμώνα.

Η φραγκοσυκιά (ή γλώσσα της κακιάς πεθεράς) και το φραγκόσυκο

Σήμερα στο τραπέζι μας είχαμε και ένα ασυνήθιστο για τους περισσότερους φρούτο. Είχαμε φραγκόσυκα. Είναι ο καιρός τους τώρα που ωριμάζουν.

Περιληπτικά θα σας πω πως υπάρχουν άφθονες άγριες φραγκοσυκιές γύρω από το Βόλο σε πετρώδη εδάφη (Διμήνι , Προφ. Ηλίας κλπ). Υπάρχουν και λίγες ήμερες φραγκοσυκιές. Μια από τα 4 είδη που βρήκα είναι και η σημερινή με τα ρόζ φραγκόσυκα. Τα φραγκόσυκα θέλουν μια τεχνική να τα μαζέψει κάποιος και να τα καθαρίσει για να τα φάει. 

Έχουν στο περίβλημα τους ψηλά αγκαθάκια σαν χνούδι που αν τα πιάσουμε με γυμνά χέρια θα έχουμε φαγούρα και αλλεργία.

Σαν φρούτο θεωρείται θρεπτικό με μια ιδιαίτερη γεύση, αλλά δεν τρελαίνει κιόλας.

Σαν μελισσοκομικό φυτό αν το βοηθήσει ο καιρός όπως την φετινή χρονιά αρχές Μαΐου ανθίζει και δίνει μέλι και πολύ γύρη. Οι μέλισσες σκονίζονται από τη γύρη την οποία δύσκολα κάνουν σβόλους γιατί οι κόκκοι δεν συγκολλούνται εύκολα. Στις γυρεοπαγίδες πολλές φορές την βλέπουμε σα σκόνη γιατί οι σβόλοι τρίβονται εύκολα.

Η κατανάλωση καρπών φραγκοσυκιάς και γύρης φημολογείται πως έχει καλά αποτελέσματα σε όσους έχουνε πρόβλημα προστάτη.

Το βαμβάκι του 2012

16 με 17 Ιουνίου τα βαμβάκια μικρά ούτε καν χτένια δεν έχουν ακόμα (για όσους δεν γνωρίζουν τα φυτά του βαμβακιού πρώτα βγάζουν χτένια και μετά λουλούδια) και το πράσινο σκουλήκι κάνει την εμφάνιση του.

Οι πρώτες σκέψεις απογοητεύουν. Από νωρίς άρχισαν τα παρατράγουδα και δεν θα πάμε καλά, όμως λίγα φάρμακα και αρκετή ζέστη κάνουν τη ζημιά στο σκουλήκι και έτσι η πρώτη γενιά περνά χωρίς προβλήματα για τους νομάδες μελισσοκόμους και τα μελίσσια τους. Τα μελίσσια μεταφέρονται στα βαμβάκια το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου τότε που αρχίζει η ανθοφορία του βαμβακιού.

Οι γεωπόνοι παρακολουθούν το θέμα. Το τμήμα ποιοτικού και φυτογενετικού ελέγχου της περιφέρειας Θεσσαλίας με δελτία γεωργικών προειδοποιήσεων ολοκληρωμένης φυτοπροστασίας βαμβακοκαλλιέργειας συνεχώς ενημερώνει.  Λίγοι όμως αφιερώνουν λίγο χρόνο να διαβάσουν τις δυο τρείς σελίδες με τις οδηγίες.

Το σκουλήκι εμφανίζεται σε σημεία, όχι παντού λες και εκεί είχε φωλιά. Παρακολουθούσα τα γεγονότα από κοντά και στην ώρα μου μετέφερα τα μελίσσια στα βαμβάκια. Τις περισσότερες μέρες βρισκόμουν δίπλα τους. Λαχταρούσα να ακούω το πρωινό βουητό τους την ώρα που ξεχύνονταν πριν ακόμα σκάσει ο ήλιος αλλά πάντα έμενα με την λαχτάρα αυτή αφού πετύχαινα να ξυπνώ όταν ο ήλιος είχε ανέβει δυο πιθαμές.

Έκανα φίλους του ιδιοκτήτες των ψεκαστηκών. Ήπιαμε ένα τσίπουρο, μια μπύρα και είπαμε πολλά συζητώντας ώρες. Έμαθα πολλά για τα βαμβάκια αλλά και αυτοί πολλά για την μέλισσα. Διαπίστωσα μια άγνοια από πολλούς για την προσφορά της μέλισσας αλλά και για την ζημιά που μπορεί να προκαλέσει ένας αλόγιστος ψεκασμός στη μέλισσα.

Διαπίστωσα ότι λείπει η παιδεία από όλους μας.
 Μετά τις κουβέντες μας με σεβάστηκαν και τα ψεκαστηκά ξεκίναγαν 19.30 με 20.00 το βραδάκι. Ήμουν και λίγο τυχερός φέτος εδώ που τα λέμε γιατί η περιοχή μου έιχε ελαφρά προσβολή από σκουλήκι.

Τα μελίσσια δούλεψαν γερά σχεδόν ένα μήνα και με άφησαν αρκετά ικανοποιημένο. Μπορώ να πω πως η χρονιά θύμισε άλλες εποχές. 

Ο καύσωνας στις 6 Αυγούστου έκανε τα μελίσσια να τραβήξουν χειρόφρενο. Αφού έκαψε τα λουλούδια και έβρασε τα μπουμπούκια ξανάρχισαν να δουλεύουν μετά το δεκαπενταύγουστο αλλά τώρα πλέον τα βαμβάκια ήταν στα τελειώματα.
Εύχομαι σ’ όλους υγεία και του χρόνου να ‘μαστε καλά και να πάμε καλύτερα.

Και στην λιμοκτονία….Ιεράρχηση εργασιών

Καθισμένος αναπαυτικά στην καρέκλα και απολαμβάνοντας την απογευματινή θαλάσσια αύρα μ’ ένα κρύο φραπεδάκι, πότε αγναντεύοντας τον Παγασητικό....

....και πότε σκαλίζοντας τον υπολογιστή, έπεσα πάνω σε κάτι φωτογραφίες μιας παλιάς ανάρτησης (Μέρες πείνας στον Μάϊο 2010). Κοιτάζοντας τες προσεκτικά και αναλογιζόμενος αναφώνησα «Μέγας είσαι Κύριε».

Προσέξτε κάτι που ίσως ποτέ δεν σας πέρασε από το μυαλό. Το μελίσσι πριν χαθεί από την πείνα δρομολόγησε και ιεράρχησε κάποιες εργασίες στην απέλπιδα προσπάθεια του να σωθεί.

Προσέξτε… πρώτα έφαγε το μέλι και τη γύρη (τη φυσική τροφή του). Μετά άρχισε ο κανιβαλισμός τρώγοντας της λάρβες, γιατί αυτές ήταν πρωτεϊνούχα τροφή αλλά και είχαν απαιτήσεις (ζητούσαν τροφή) ελπίζοντας σε καλύτερες μέρες για τη σωτηρία του.

Σε δεύτερη μοίρα μετά, τα αυγά…. Γιατί αυτά ακόμα δεν ζητούσαν τίποτα αλλά πολύ σύντομα θα γινόταν λάρβες και θα ζητούσαν τροφή.

….και τέλος άρχισε να τρώει τον κλειστό γόνο (αυτός είχε τραφεί πλέον και σφραγισμένος δεν ζητούσε άλλη τροφή και αν ερχόταν καλύτερες μέρες με την γέννηση του θα βοηθούσε  στην διάσωση του μελισσιού).

Τα πάντα εν σοφία εποίησες!

Έλατος και καστανιά

Με τα παιχνίδια του καιρού βγήκε ο Μάης. Μπήκαμε στον Ιούνιο όχι με τις καλύτερες συνθήκες. Οι ουρανοί σταμάτησαν και ο έλατος δείχνει καλά σημάδια παντού.

 Έλα όμως που ο άνεμος τη μια Β.ΒΔ, την άλλη Β.ΒΑ, την παραάλλη καθαρά Βόρειος και με αρκετούς κόμβους (16-20 knots) δεν τον άφησαν να δουλέψει. Μας κοροϊδεύει. 3 μέρες δίνει εδώ, 2-3 μέρες παραπέρα και ούτω καθεξής.

 Σε κάποια σημεία επιμένει να δίνει λίγες μέρες παραπάνω. Τα τηλέφωνα ανάβουν και γίνεται το αδιαχώρητο. Μελίσσια δεξιά και αριστερά του δρόμου (άσφαλτος) χωρίς να τηρούνται αποστάσεις σε σημείο που κάποιοι παραλίγο να βάζαν και στη διαχωριστική λωρίδα.

Πολλά ακούστηκαν, αλλά όπου ακούς πολλά κεράσια βάστα μικρό καλάθι. Μέλι λίγο 

και αυτό ταλαιπωρημένο (αυτό φαίνεται από τις πίτες). 

Κάποιες μέρες κάτι πήγε να γίνει μετά τίποτα, άντε πάλι λίγο και ούτω καθεξής. Ό έλατος φέτος δεν μας ικανοποίησε .

Τα πράγματα στην καστανιά ήταν καλύτερα. Τα μελίσσια άνοιξαν γόνους έχτισαν κεριά με την ψυχή τους και έβαλαν και μελάκια. Στο τελευταίο συνέβαλλαν τα βάτα τα αγριοτρίφυλλα, η ρίγανη και τ’ άλλα λουλούδια του βουνού.

Ρίγανη φέτος μαζέψαμε αρκετή.

 Και τα μεράκια....

Κάποια μελίσσια που έμειναν πίσω στον κάμπο αν και εγκαταλειμμένα

 σε πείσμα που δεν πήγαν βόλτα στα βουνά έδειξαν τον καλό τους εαυτό.

 Τα βλέπεις φίλε Φώτη που τα λέγαμε; 

Και μείς τρέχουμε στα βουνά! 

Όσο για το ότι κοιμήθηκα λίγο παραπάνω και γω σαν παιδί Φώτη, φταίει ο μπαγλαμάς και το καλό κρασί. Ήταν πολύ μουρμούρης 

και είπαμε να φέξει ή μέρα, για να πάμε σπίτι μας να βλέπουμε και που πατάμε.

Ιούλιος τώρα και η συνέχεια στα βαμβάκια

Προφήτης Ηλίας αύριο. Μεγάλη η χάρη του.

  

 Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.